Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Η "μαγεία" του φωτογραφικού κλικ

  Photography is a love affair with love Η φωτογραφία είναι μια  μορφή τέχνης με την οποία ερχόμαστε σε επαφή από μικρή ηλικία. Στην αρχή μας φωτογράφιζαν οι συγγενείς για να αποθηκεύσουν την εκάστοτε στιγμή που βιώναμε όντας παιδιά κι ύστερα εμείς πήραμε τη σκυτάλη από αυτούς και μάθαμε να  ''κλικάρουμε'' όλο και πιο συχνά. Η ''μαγεία '' κρύβεται στο πρώτο κλικ. Εκείνο το κλικ είναι που σε κάνει να δεθείς με την ομορφιά αυτής της τέχνης. Αρχικά θα  μιλήσω για τη δική μου γνωριμία με τη φωτογραφία. Όπως στα περισσότερα παιδάκια, αν όχι σε όλα, έτσι και σ' εμένα, μ' άρεσε να ποζάρω, να με φωτογραφίζουν μέχρι που  κάποια στιγμή στο δημοτικό έφτιαξα το πρώτο μου άλμπουμ με φωτογραφίες. (Ήταν αυτή η κλασική συλλογή πραγμάτων που όλοι μάζευαν από κάτι όπως  γραμματόσημα,  αυτοκόλλητα, χαρτοπετσέτες και πολλά άλλα, τι ωραία χρόνια..!!). Ξεκίνησα, λοιπόν, να μαζεύω φωτογραφίες  με συγγενικά πρόσωπα και φίλους. Σταδιακά, άρχιζα να φωτογραφίζω κι εγώ. Πό...
Πρόσφατες αναρτήσεις

θέατρο: ''Οι πεταλούδες είναι ελεύθερες''

Τις προάλλες παρακολούθησα μια αρκετά ενδιαφέρουσα παράσταση κατά τη γνώμη μου και ήθελα να το μοιραστώ. Γι’ αυτό σκέφτηκα να επισημάνω κάποια στοιχεία για την εν λόγω παράσταση, συνάμα με κάποιες δικές μου απόψεις. ΥΠΌΘΕΣΗ: Πρόκειται για μια  τρυφερή, ερωτική ιστορία, κομεντί  που εκτυλίσσεται στη Νέα Υόρκη στα  τέλη της  δεκαετίας του '60. Ο πρωταγωνιστής- Ντον Μπέηκερ (Αναστάσης Ροϊλός) είναι τυφλός, αλλά αυτό δεν στέκεται εμπόδιο στα μεγαλεπήβολα σχέδια του. Παίρνει το νήμα της ζωής στα χέρια του και αποφασίζει να ζήσει μόνος του, μακριά από την ασφάλεια και τη θαλπωρή της (υπέρ)προστατευτικής του μητέρας- Φλόρανς Μπέηκερ ( Πέμυ Ζούνη). Μαθαίνει να ζει χωρίς τη βοήθεια και τον οίκτο κανενός, στηρίζεται στα πόδια του και κάνει πραγματικότητα το όνειρο του. Γίνεται επαγγελματίας  μουσικός "με χάρισμα", όπως αποκαλούσε ο ίδιος.  Στο διπλανό διαμέρισμα από εκείνον μετακομίζει μια κοπέλα-Τζιλλ Τάννερ (Εριέττα Μανούρη), 19 ετών, η οποία  είχε χωρίσει...

Η αξία του δώρου

   Από τότε που  θυμάμαι τον εαυτό μου, υπήρχε στο σπίτι μας η αρχή ότι όταν έκανες γενέθλια έπρεπε να δίνεις ένα μικρό δωράκι και στα άλλα παιδάκια που ήταν  καλεσμένα στο πάρτι, σαν ένα μικρό ταπεινό "ευχαριστώ". Δεν καταλάβαινα γιατί γινόταν αυτό. Θα μου πεις, δεν ήξερες, δεν ρώταγες; Έλα όμως που η απάντηση ήταν "Γιατί έτσι πρέπει, έτσι είναι το σωστό". Αυτό σταδιακά εξελίχτηκε και στις δικές μας επισκέψεις σε σπίτια άλλων συγγενικών και φιλικών προσώπων. Απαγορευόταν να πας με άδεια χέρια. Σταμάτησα κι εγώ με τον καιρό να ψάχνω τα πώς και τα γιατί, αυτό έγινε βίωμα και έτσι υιοθέτησα κι εγώ αυτή τη συνήθεια. Όμως ξέρεις κάτι; Δεν είναι μια πράξη καταναγκαστική, αλλά μια από τις πιο όμορφες "υποχρεώσεις", που έγινε επιθυμία. ΝΑΙ!! Καλά διάβασες, ΕΠΙΘΥΜΊΑ! Επιθυμία να μοιράζω χαρά και χαμόγελα σε αγαπημένα πρόσωπα. Αγωνία κι αναμονή μέχρι να δω από την έκφραση του προσώπου τους αν η απόφαση μου για το δώρο που επέλεξα ήταν η σωστή. Η πιο γλυκιά αναμονή,...

Ο έρωτας στα χρόνια του διαδικτύου

  Όταν ακούμε τη λέξη έρωτα καταλαβαίνουμε αμέσως ότι πρόκειται για ένα πολύ δυνατό συναίσθημα που μονίμως το κοντέρ του χτυπάει κόκκινο! Αυτό είναι εξάλλου και το χρώμα του πάθους . Τυχαίο?! Δεν νομίζω. Είναι τυχερός όποιος έχει πέσει έστω και μια φορά θύμα του. Ξέρουμε από την ιστορία πως με αφορμή έναν έρωτα έγινε ολόκληρος τρωικός πόλεμος, άλλοι θυσιάστηκαν στο βωμό του έρωτα, όπως η Κλεοπάτρα για τον Μάρκο Αντώνιο, η Διδώ για τον Αινεία κι άλλοι. Ο έρωτας ήταν ανέκαθεν ένα συναίσθημα που ξεπερνούσε τη λογική. Ποιος ερωτευμένος δεν φτάνει στα άκρα και δεν κάνει τρέλες για το πρόσωπο που ποθεί; Οι πρόγονοί μας επικοινωνούσαν με τηλέφωνα (σταθερά, γιατί   κινητά δεν υπήρχαν) ή με γράμματα με τον/την αγαπημένο/-η τους κι αυτό ήταν αρκετά ψυχοφθόρο γιατί περίμεναν πολλές μέρες για μια απάντηση. Τότε τα πράγματα ήταν πιο αθώα, πιο ήρεμα. Ή μήπως βρίσκονταν σε άγνοια γιατί δεν κρυφοκοίταζαν από την κλειδαρότρυπα του instagram , facebook κλπ; Ίσως να μην μάθουμε και ποτέ...

Ανθρώπινες σχέσεις (φιλικές κυρίως)

      Ένα μεγάλο κεφάλαιο! Το πιο SOS θα έλεγα! Η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις, αλλά συνήθως κρύβει πολλές παγίδες και την «πατάμε». Η αλληλεπίδρασή μας με τους άλλους έχει σκαμπανεβάσματα. Πότε όλα είναι μέλι γάλα, πότε υπάρχουν προστριβές. Υπάρχουν εκείνοι που θέλουν το καλό σου, σε νοιάζονται και είναι βράχος στο πλευρό σου, αλλά δυστυχώς υπάρχει και η μερίδα ατόμων που δεν διστάζουν να πατήσουν επι πτωμάτων και να σε βλάψουν. Μα C’est la vie! (που λένε και οι Γάλλοι) Μια αλυσίδα γεγονότων με τα καλά και τα στραβά της.   Το θέμα είναι η δική σου ζυγαριά προς τα που γέρνει; Σε ποια μερίδα ανθρώπων ανήκεις;   Στο ταξίδι της ζωής συναντάς πληθώρα συνεπιβατών. Άλλοι περαστικοί κι άλλοι σου άφησαν απλά μια μικρή γεύση για μικρό διάστημα κι ύστερα εξαφανίστηκαν. Άλλοι σε πλήγωσαν κι άλλοι σου είπαν θα μείνουν δίπλα σου και το απέδειξαν με πράξεις. Όλα είναι ένα μάθημα! Απ´ ...

Ευτυχία

                        [Ήλιος,καφές,ηρεμία,γράψιμο-σκέψεις που ταλανίζουν το μυαλό =η απόλυτη ευτυχία!]   ΕΥΤΥΧΊΑ : Μια λέξη υποκειμενική για τον καθένα που παίρνει πολλές μορφές και διαστάσεις.   Παρατηρώ τους ανθρώπους σήμερα και διαπιστώνω ότι κάποιοι δεν είναι πραγματικά ευτυχισμένοι ή δεν έχουν βρει ακόμη αυτό που τους «γεμίζει» συναισθηματικά. Ορισμένοι έχουν την τάση να αναλώνονται στις γνώμες των άλλων, άλλοι σε ευκαιριακές καταστάσεις που είναι βραχυπρόθεσμες και φυσικά δεν θα μπορούσαν να λείψουν αυτοί που νιώθουν το συναίσθημα της ευτυχίας μόνο όταν περιβάλλονται από πολλούς ανθρώπους, αποκομίζοντας έτσι μια κίβδηλη ασφάλεια.   Εγώ θεωρώ ότι ευτυχισμένος (κατά τη δική μου σκοπιά πάντα) είναι ο άνθρωπος που νιώθει αυτάρκης με όσα υπάρχοντα έχει. Δεν αναζητάει κάτι άλλο. Είναι εκείνος ο άνθρωπος που παίρνει τη ζ...